| ماهیت و ساختار اسلامگرایی در ترکیه و ریشه ها و پیامدهای تطورات آن |
| کد مقاله : 1046-POLITICALAWARD |
| نویسندگان |
|
آراد غلامی * دانشجوی دکتری تخصصی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| اسلامگرایی، جریانی پرقدرت در تاریخ آسیای صغیر بوده است. جایگاه اسلام در دوران عثمانی در این سرزمین رفعت یافت اما پس از تأسیس جمهوری ترکیه، نگرش منفی دولت به بخش مهمی از نهادهای اسلامی و تلاش برای تضعیف آنها، جامعه را به سوی سکولاریسم راند. با این حال، اسلامگرایان اندک اندک در قالب احزاب به عرصۀ سیاسی بازگشتند. مواضع اعلامی و کنشهای جریانات اسلامگرا نسبت به عرصه های گوناگون حیات فردی و اجتماعی در تاریخ سیاسی جمهوری ترکیه، نوسانات و تطوراتی را نشان میدهد. این پژوهش در چارچوب رهیافت تحلیلی در حوزۀ دانش تاریخ سیاسی می کوشد تا افزون بر بیان چیستی این دگرگونیها، به تحلیل ریشه ها و نتایج آنها بپردازد. فرضیۀ پژوهش، که به وسیلۀ یافتههای آن تأیید شده است، بیان میدارد که بنیادی ترین علل تطورات جریانات اسلامگرا در ترکیه، غلبۀ خوانش متساهل از اسلام و عملگرایی اسلامگرایان، و مهمترین پیامد این دگرگونیها، استمرار قدرت سیاسی حزب عدالت و توسعه، برخلاف احزاب اسلامگرای پیشین، بوده است. |
| کلیدواژه ها |
| اسلام ترکی، ترکیه، حزب رفاه، حزب عدالت و توسعه، عملگرایی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |