غایت امر سیاسی در سنت‌گرایی فلسفی سید حسین نصر
کد مقاله : 1148-POLITICALAWARD
نویسندگان
َشجاع احمدوند1، فاطمه سوری *2
1استاد دانشگاه علامه طباطبایی
2دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
چکیده مقاله
یکی از موضوعات قابل‌مطالعه در اندیشه سیاسی اسلام، «امر سیاسی» است. اندیشمندان اسلامی در حوزه‌های مختلف فقهی، فلسفی و کلامی هریک نگاه ویژه‌ای به این موضوع داشته‌اند. در این بین سنت‌گرایانی چون سید حسین نصر که نگرش آن‌ها غالباً فلسفی و عرفانی‌است، در مقابل سوال از چیستی امر سیاسی،پاسخی صریح ارائه نمی‌دهد. واقعیت این است که اندیشه‌های حسین نصر بیش از هر چیز حول محور حکمت جاودان صورت‌بندی شده است؛اماازآنجاکه سیاست یک منظر عام دارد و همه‌ی انسان‌ها به گونه‌ای با آن درگیرند، نمی‌توان موضع سنت‌گرایانی مثل نصر را نسبت به آن بی‌تفاوت دانست.ازاین‌روبا تحلیل مبانی فلسفی و عرفانی اندیشه وی، می‌توان بهزوایای سیاسی و اجتماعی این متفکر اسلامی دست یافت. رویکرد عارفانه نصر به انسان و اخلاق عرفانی،اندیشه سیاسی او را به برخی ابهامات میان فردیت عرفانی و فردیت سیاسی خواهد کشاند؛اما ازآنجاکه اخلاق عرفانی و فلسفه شهودی، اخلاقی نخبه گرایانه است، با برخی الزامات فردیت سیاسی جدید و سیاست دنیا در تضاد می‌افتد. نظر به اینکه امر سیاسی همواره با دولت و نظام سیاسی مرتبط است، می‌توان به‌طورغیرمستقیم به لایه‌های درونی اندیشه نصر در مورد غایت امر سیاسی پی برد. مقاله حاضر با استفاده از روش تحلیل گفتمان و با بهره‌گیری از روش تحلیل جان مارو به‌غایت امر سیاسی در سنت‌گرایی فلسفی سید حسین نصرمی‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد غایت امر سیاسی در نگاه نصر، حاکمیت حکمت الهی و عقلانیت اسلامی است.
کلیدواژه ها
امر سیاسی، سنت‌گرایی، نظام سیاسی، سیاست و عرفان.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی