| نقش دیپلماسی شهری در تدوین اسناد بینالمللی: مطالعه موردی دستورکار 2030 |
| کد مقاله : 1150-POLITICALAWARD |
| نویسندگان |
|
حمیدرضا اصفهانی زاده *1، حمید سعیدی جوادی2، احمد جوانشیری3 1دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد 2گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد ایران 3گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد ایران |
| چکیده مقاله |
| روند جهانیشدن، با وجود ایجاد فرصتهای فراوان برای توسعه جهانی، نگرانیهایی دربارهی عمیقتر شدن شکاف بین کشورهای در حال توسعه و توسعهیافته بهوجود آورده است. این مسأله باعث شد سازمان ملل و دیگر نهادهای بینالمللی اقدام به تدوین و تصویب اسنادی برای نیل به توسعه پایدار جهانی کنند. سند دستور کار 2030 برای توسعه پایدار، در سال 2015 در مجمع عمومی این سازمان به تصویب رسید. در خصوص این سند و محتوای آن بحثهای انتقادی بسیاری در ایران مطرح شده است و عموماً آن را تحمیلی (بالا به پایین) و در راستای جهانیسازی و حاکمیت ارزشهای غربی تلقی کردهاند. در این مقاله، به بررسی ارتباط دیپلماسی شهری و فرآیند تدوین اسناد بینالمللی، بهطور ویژه به نقش شهرها در شکلگیری و مشارکت در تدوین دستور کار 2030 پرداخته و ضمن مرور اسناد و گزارشات رسمی منتشر شده، نشان خواهیم داد هر چند که این سند از یک چارچوب جهانی تعاملی و مشارکتی نشأت گرفته و تمامی ذینفعان، بویژه شهرها و جامعه مدنی در چارچوب دیپلماسی شهری، در فرآیند تدوین آن فرصت مشارکت و بیان دیدگاههای خود را داشتهاند، اما شهرها و نهادهای مردمی ایران در فرآیند تدوین سند یا مشارکت نداشته و یا منفعلانه برخورد نموده اند. در پایان، راهکارهای ممکن برای اثرگذاری بیشتر در فرآیندهای مشابه در سازمانهای بینالمللی ارائه خواهیم کرد. |
| کلیدواژه ها |
| دستورکار 2030، جهانی شدن، دیپلماسی شهری، سازمان شهرهای متحد و دولتهای محلی UCLG |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |